150. ஜோதி ஜோதி

ஆறாம் திருமுறை – 150. ஜோதி ஜோதி

 

திருச்சிற்றம்பலம்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி சுயம்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி பரம்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி அருள்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி சிவம்

 

வாம ஜோதி சோம ஜோதி வான ஜோதி ஞான ஜோதி

மாக ஜோதி யோக ஜோதி வாத ஜோதி நாத ஜோதி

ஏம ஜோதி வியோம ஜோதி ஏறு ஜோதி வீறு ஜோதி

ஏக ஜோதி ஏக ஜோதி ஏக ஜோதி ஏக ஜோதி

 

ஆதி நீதி வேதனே ஆடல் நீடு பாதனே

வாதி ஞான போதனே வாழ்க வாழ்க நாதனே

 

Jōti Jōti Jōti Suyam
Jōti Jōti Jōti Param
Jōti Jōti Jōti Aruḷ
Jōti Jōti Jōti Sivam

Vāma Jōti Sōma Jōti Vāṉa Jōti Ñyāṉa Jōti
Māga Jōti Yōga Jōti Vāta Jōti Nāta Jōti

Ēma Jōti Viyōma Jōti Ēṟu Jōti Vīṟu Jōti
Ēka Jōti Ēka Jōti Ēka Jōti Ēka Jōti

Āti Nīti Vētaṉē Āṭal Nīṭu Pātaṉē
Vāti Ñāṉa Pōtaṉē Vāḻka Vāḻka Nātaṉē

 

 

விளக்கம் / Meaning

ஜோதி ஜோதி ஜோதி சுயம்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி பரம்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி அருள்

ஜோதி ஜோதி ஜோதி சிவம்

 

விளக்கம்

 இந்தச் சரணத்தில் வள்ளலார் ஒரே இறைஜோதியின் நான்கு ஆழ்ந்த நிலைகளைச் சுட்டுகிறார்: சுயம், பரம், அருள், சிவம். இவை நான்கு வேறு இறைகள் அல்லது நான்கு தனித்தனி ஒளிகள் அல்ல; ஒரே அருட்பெருஞ்ஜோதியின் இயல்பும் அதன் அனுபவ வெளிப்பாடுகளும் ஆகும். 

“சுயம்” என்பது தன்னாலேயே தானாக இருப்பது. ஆகவே “சுய ஜோதி” என்பது வேறு எந்த மூலத்திலிருந்தும் ஒளி பெறாத, பிற காரணத்தால் உருவாக்கப்படாத, தன்னியல்பாகவே என்றும் விளங்கும் இறைஒளி. அது ஆதியற்றதும் சுயப்பிரகாசமுமான இறைஉண்மை.

“பரம்” என்பது எல்லையைக் கடந்த உயர்ந்த பரம்பொருள். சுயமாக விளங்கும் அந்த ஜோதி ஒரு இடத்திற்குள் கட்டுப்பட்டதல்ல; அண்டத்திலும் பிண்டத்திலும் வெளியிலும் உயிரிலும் உணர்விலும் அறிவிலும் நிறைந்து விளங்குகிறது. இதனால் அது பர ஜோதி என அனுபவிக்கப்படுகிறது. 

“அருள்” என்பது பரம்பொருள் உயிர்களை நோக்கிச் செயற்படும் நிலை. உயிர் தோன்றுதல், வாழ்தல், அறிவு பெறுதல், இரக்கம் வளர்தல், ஆன்மீகமாக உயர்தல் ஆகிய அனைத்துக்கும் பின்னால் செயல்படும் இறைத் தயவே அருள். எனவே பரம் உயிரை நோக்கிச் செயற்படும் போது அது அருள் ஜோதியாக விளங்குகிறது. 

“சிவம்” என்பது மாசற்ற முழுமையான இறைநிறைவு. அறியாமை, பாசம், தன்மை உணர்வு போன்ற மறைப்புகள் நீங்கி, அருள் முழுமையாக அகத்தில் அனுபவிக்கப்படும் போது அதே ஜோதி சிவநிறைவாக விளங்குகிறது. இதனால் சுயம், பரம், அருள், சிவம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே அருட்பெருஞ்ஜோதியின் வேறுபட்ட அனுபவ நிலைகள் என்று புரிந்துகொள்ளலாம்.

 

English Explanation

 In this stanza, Vallalar presents four profound aspects of the one Divine Light: Suyam, Param, Arul and Sivam. They are not four different gods or four separate lights, but different ways in which the one Arutperunjothi is understood and experienced. 

“Suyam” means self-existent. Suyam Jothi is therefore the Light that shines by its own nature, depending on no other source and produced by no external cause. It is beginningless and self-luminous. 

“Param” means the Supreme or transcendent Reality. The same self-existent Light is not confined to any single place; it transcends all limits while pervading the cosmos, the individual being, life, awareness and knowledge. 

“Arul” means Divine Grace. The Supreme does not remain merely transcendent; it acts compassionately toward living beings. The power that sustains life, awakens understanding, develops compassion and leads the soul toward higher realization is experienced as Arul Jothi. 

“Sivam” signifies the pure and complete Divine state. When the obstructions that veil spiritual awareness are removed and Grace is fully realized within, the same Jothi is experienced as the fullness of Sivam. Thus Suyam, Param, Arul and Sivam are dimensions of one Supreme Light of Grace.

 

வாம ஜோதி சோம ஜோதி வான ஜோதி ஞான ஜோதி

மாக ஜோதி யோக ஜோதி வாத ஜோதி நாத ஜோதி

ஏம ஜோதி வியோம ஜோதி ஏறு ஜோதி வீறு ஜோதி

ஏக ஜோதி ஏக ஜோதி ஏக ஜோதி ஏக ஜோதி

விளக்கம்

 இந்தச் சரணத்தில் வள்ளலார் ஒரே இறைஜோதி பலவகையான நிலைகளிலும் சக்திகளிலும் அனுபவங்களிலும் வெளிப்படுவதைச் சுட்டுகிறார். 

வாம ஜோதி, சோம ஜோதி, வான ஜோதி, ஞான ஜோதி முதலிய பெயர்கள் பல்வேறு வெளிப்பாடுகளை எடுத்துரைத்தாலும், சரணத்தின் முடிவில் “ஏக ஜோதி” என்று நான்கு முறை கூறுவதன் மூலம் அவற்றின் அடிப்படை ஒன்றே என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.

வாம ஜோதி இறைஒளியின் அழகு, அருள் நயம் அல்லது சக்தி வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கும் வகையில் கொள்ளலாம். 

சோம ஜோதி சந்திரஒளியைப் போன்ற தணிவு, அமைதி, சாந்தம் ஆகியவற்றை உணர்த்துகிறது. 

வான ஜோதி பரந்த விண்வெளியிலும் எல்லையற்ற வெளிகளிலும் நிறைந்து விளங்கும் இறைஒளியைச் சுட்டுகிறது. 

ஞான ஜோதி அக அறியாமையை அகற்றி மெய்யுண்மையை உணரச் செய்யும் அறிவொளி. 

மாக ஜோதி உயர்ந்த, மகத்தான, மேன்மையான பேரொளி எனப் புரிந்துகொள்ளலாம். 

யோக ஜோதி உயிரின் அகஉணர்வை இறைஉணர்வை நோக்கி ஒன்றுபடுத்தும் அருள் ஒளியாகக் கொள்ளலாம். 

வாத ஜோதி இயக்கம், உயிர்ச் செயற்பாடு அல்லது வாயுத் தன்மையோடு தொடர்புடைய இறைசக்தி எனப் புரிந்துகொள்ளத்தக்கது. 

நாத ஜோதி நுண்ணிய ஆதியொலி அல்லது நாதத்தின் ஆதாரமாக உள்ள இறைஒளியைச் சுட்டுகிறது.

ஏம ஜோதி உயிர்களை காத்து, தாங்கி, நலமளிக்கும் அருளொளி எனப் பொருள்கொள்ளலாம். 

வியோம ஜோதி எல்லையற்ற பெருவெளியில் நிறைந்துள்ள இறைஒளி. 

ஏறு ஜோதி உயிரை அறியாமையிலிருந்து அறிவிற்கு, சுயநலத்திலிருந்து தயவிற்கு, மருளிலிருந்து தெளிவிற்கு உயர்த்தும் ஒளி. 

வீறு ஜோதி வல்லமை, மேன்மை, சிறப்பு நிறைந்த பேரொளி. 

இந்தப் பலவிதமான ஜோதி நிலைகளுக்குப் பிறகு “ஏக ஜோதி” என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படுவது இச்சரணத்தின் மையம். பல தோற்றங்கள், பல செயல்கள், பல ஆன்ம அனுபவங்கள் இருந்தாலும் அவற்றின் பரம ஆதாரம் ஒன்றே. அந்த ஒரே இறை ஒளியே அருட்பெருஞ்ஜோதி.

 

English Explanation

 In this stanza, Vallalar describes the one Divine Light as appearing through many dimensions, powers and spiritual experiences. The different names of Jothi do not necessarily indicate separate divine beings. The repeated conclusion “Eka Jothi” makes the central teaching clear: behind all diversity there is only one Divine Light. 

Vama Jothi may be understood as the Divine Light expressed through beauty, grace or divine power. 

Soma Jothi suggests the cooling, peaceful and soothing quality symbolized by moonlight. 

Vaana Jothi is the Light pervading the heavens and vast cosmic space. 

Gnana Jothi is the Light of true knowledge that removes inner ignorance and reveals spiritual truth. 

Maaga Jothi may be understood as exalted or magnificent Divine Light. 

Yoga Jothi is the Light that draws individual consciousness toward union with the Divine. 

Vaatha Jothi can be understood in relation to movement, vital activity or the principle of air. 

Naatha Jothi is the Divine Light underlying subtle primordial sound or sacred vibration. 

Ema Jothi may be understood as the protecting, sustaining and benevolent aspect of Divine Light. 

Viyoma Jothi is the Light pervading boundless space. 

Eru Jothi is the Light that raises the soul from ignorance toward knowledge, from selfishness toward compassion and from confusion toward clarity. 

Veeru Jothi is the majestic and powerful Divine Light. 

The repeated expression “Eka Jothi” is the key to the stanza. Vallalar brings all these diverse manifestations back to unity: many appearances, many functions and many experiences, but one underlying Reality. That one Reality is the Supreme Light of Grace, Arutperunjothi.

 

ஆதி நீதி வேதனே ஆடல் நீடு பாதனே

வாதி ஞான போதனே வாழ்க வாழ்க நாதனே

 

விளக்கம்

 இந்தச் சரணத்தில் முதல் இரண்டு சரணங்களில் “ஜோதி” எனப் போற்றப்பட்ட ஒரே பரம்பொருளை வள்ளலார் தன் நாதனாகவும், ஞானத்தை உணர்த்தும் இறை குருவாகவும், என்றும் அருள் நடனம் புரியும் இறைவனாகவும் வாழ்த்துகிறார். 

“ஆதி” என்பது அனைத்திற்கும் மூலமும் ஆதாரமும் ஆனவன் என்பதைக் குறிக்கிறது. 

“நீதி” என்பது மெய்யான இறைஒழுங்கு, சமநிலை, சத்திய நெறி ஆகியவற்றை உணர்த்துகிறது. 

“வேதனே” என்பது மெய்ஞ்ஞானத்தின் ஆதாரமாகவும், வேதங்களும் ஞானநூல்களும் தேடும் பரம உண்மையாகவும் இருக்கும் இறைவனை அழைக்கிறது.

“ஆடல் நீடு பாதனே” என்பது என்றும் திருநடனம் புரியும் திருவடிகளை உடையவனே என்ற உணர்வைக் கொண்டது. இங்கு திருநடனம் வெறும் உடல் நடனம் அல்ல; படைத்தல், தாங்குதல், மாற்றுதல், அறிவூட்டுதல், அருளுதல், உயிரை உயர்த்துதல் ஆகிய இடையறாத இறைச்செயற்பாடுகளின் அடையாளம். 

“வாதி ஞான போதனே” என்பது உண்மையை ஆராய்ந்து தேடுபவர்களுக்கு மெய்ஞ்ஞானத்தை உணர்த்தும் இறைவனே என்ற பொருளைத் தருகிறது. மனித அறிவும் ஆராய்ச்சியும் ஒரு அளவு வரை வழிகாட்டினாலும், மெய்யான இறையுணர்வு இறுதியில் அருளால் அகத்தில் விளங்க வேண்டும். அந்த நிலையில் இறைவனே உள்ளுறை குருவாக இருந்து ஞானத்தை உணர்த்துகிறான். 

“வாழ்க வாழ்க நாதனே” என்பது பேரானந்தப் புகழ்ச்சி. இறைவன் வாழ வேண்டும் என்ற சாதாரண வாழ்த்து அல்ல; அவனது அருளாட்சி என்றும் ஓங்குக, அவனது பேரொளி எங்கும் விளங்குக, அவனது கருணையும் ஞானமும் எல்லா உயிர்களிலும் பெருகுக என்ற பக்தியுணர்வின் வெளிப்பாடு.

 

English Explanation

 In this stanza, Vallalar addresses the same Divine Reality praised as Jothi in the earlier stanzas as his Lord, the revealer of Wisdom and the One whose eternal Divine Dance expresses continuous divine activity. 

“Aadhi” identifies the Divine as the primal Source and foundation of all existence. “Neethi” points to Divine Order, truth and harmony. “Vedhane” addresses the Lord as the ultimate Reality and source of true spiritual knowledge toward which sacred wisdom points. 

“Aadal Needu Paadhane” evokes the Lord whose sacred feet are eternally engaged in the Divine Dance. This dance should not be understood merely as physical movement. It symbolizes the ceaseless Divine activity through which creation is sustained, transformed, illumined and graced. 

“Vaadhi Gnana Bodhane” presents the Divine as the teacher who reveals true knowledge to those who enquire and seek Truth. Human reasoning and study can guide the seeker, but complete spiritual realization requires Grace to illuminate consciousness from within. 

“Vaazhga Vaazhga Naadhane” is an ecstatic expression of praise. It is not a literal wish that the eternal Lord should live longer; it expresses the prayer that His Grace, Light, Compassion and Divine Rule may shine and flourish everywhere.

 

 மொத்தத் தமிழ் சுருக்கம்

 “ஜோதி ஜோதி” பாடல் முழுவதும் ஒரே இறைஉண்மையை மூன்று கோணங்களில் வெளிப்படுத்துகிறது. முதல் சரணம் அந்த இறைஜோதியின் இயல்பைச் சொல்கிறது: அது சுயமாக இருப்பது, பரமாக எல்லையைக் கடந்தது, அருளாக உயிர்களை நோக்கிச் செயற்படுவது, சிவமாக மாசற்ற இறைநிறைவாக அனுபவிக்கப்படுவது. இரண்டாம் சரணம் அதே ஜோதி பல்வேறு நிலைகள், சக்திகள், இயற்கை வெளிப்பாடுகள், ஞான அனுபவங்கள் ஆகியவற்றில் பல பெயர்களால் தோன்றினாலும், அதன் அடிப்படை “ஏக ஜோதி” — ஒரே இறைஒளி — என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. மூன்றாம் சரணம் அந்த ஒரே ஜோதி உயிருக்கு நெருக்கமான நாதனாக, அனைத்திற்கும் ஆதியாக, மெய்யொழுங்கின் ஆதாரமாக, ஞானத்தைப் போதிக்கும் அககுருவாக, என்றும் அருள் நடனம் புரியும் இறைவனாக விளங்குவதை எடுத்துரைக்கிறது. எனவே இப்பாடலின் மையச் செய்தி: எங்கும் நிறைந்ததும், உயிரின் அகத்தில் அறிவாக விளங்குவதும், கருணையாகச் செயல்படுவதும், பலவகை சக்திகளாக வெளிப்படுவதும் வேறு வேறு தெய்வங்கள் அல்ல; அவை அனைத்தும் ஒரே சுயம்பிரகாசமான அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆண்டவரின் வெளிப்பாடுகளே.

  

Overall English Summary

 “Jothi Jothi” presents one Divine Reality from three complementary perspectives. The first stanza describes the nature of the Divine Light: it is self-existent, Supreme, active as Grace, and realized in the pure fullness of Sivam. The second stanza shows the same Light appearing through many dimensions, powers, natural symbols and spiritual experiences. Yet Vallalar repeatedly brings all these manifestations back to “Eka Jothi” — One Light. The third stanza reveals the relationship between this One Light and the soul. The Divine is the primal Source, the foundation of true order, the revealer of Wisdom, the eternal Divine Dancer and the intimate Lord who guides the seeker from within. The central message of the song is therefore that the many forms, powers and experiences of Divine Light do not point to separate ultimate realities. They are manifestations of one self-luminous Supreme Light of Grace — Arutperunjothi.

 

திருச்சிற்றம்பலம்