067. சிற்சத்தி துதி

                                

                                ஆறாம் திருமுறை – 067. சிற்சத்தி துதி

 திருச்சிற்றம்பைம்

சோதிக் கொடியே, ஆனந்த சொருபக் கொடியே, சோதி உருப் பாதிக் கொடியே, சோதி வலப் பாகக் கொடியே,  எனை ஈன்ற ஆதிக் கொடியே, உலகு கட்டி ஆளும் கொடியே,  சன்மார்க்க நீதிக் கொடியே, சிவகாம நிமலக் கொடியே, அருளுகவே.

 

பொருள்

ஒளியே வடிவாகக் கொண்ட தெய்வீக சக்தியே! ஆனந்தமே உனது இயல்பு. பரம்பொருளாகிய சோதியின் பிரிக்க முடியாத சக்தியாக நீ இருக்கிறாய். “எனை ஈன்ற ஆதிக் கொடியே” என்பதில் வள்ளலார் இந்தச் சிற்சத்தியைத் தனது ஆன்மீகத் தாயாகப் பார்க்கிறார். உயிரை உயர்ந்த ஞானப் பிறப்பிற்கு கொண்டு வந்த அருட்சக்தி அவள். “உலகு கட்டி ஆளும் கொடி” என்பது உலகங்களின் தோற்றம், இயக்கம், ஒழுங்கு ஆகியவற்றின் பின்னணியில் செயல்படும் இறைசக்தியைச் சுட்டுகிறது. “சன்மார்க்க நீதிக் கொடி” என்பது உயிர்கள் அனைத்தையும் சமமாகக் காணும் அருள், தயவு, உண்மை ஆகிய சுத்த சன்மார்க்க நெறியின் செயலாக்க சக்தி. மொத்தத்தில்: “சோதியின் ஆனந்த சக்தியே, என்னை ஆன்மீகமாகப் பெற்ற தாயே, உலகை அருளால் நடத்தும் சிவகாம நிமலையே, எனக்கு அருள்வாயாக” என்று வேண்டுகிறார்.

 ------------

பொருள் நற் கொடியே, மாற்று உயர்ந்த பொன்னங் கொடியே, போதாந்த வருணக் கொடியே, எல்லாம் செய் வல்லார் இடம் சேர் மணிக் கொடியே, தருணக் கொடியே, என் தன்னைத் தாங்கி ஓங்கும் தனிக் கொடியே, கருணைக் கொடியே, ஞான சிவகாமக் கொடியே, அருளுகவே.

பொருள்

உண்மைப் பொருளை உணர்த்தும் நல்ல அருட்சக்தியே! மிக உயர்ந்த மாற்றுடைய, அதாவது குறைவற்ற தூய பொன்னைப் போன்ற சக்தியே!

“எல்லாம் செய் வல்லார் இடம் சேர் மணிக்கொடி” என்பது எல்லாம் வல்ல இறைவனோடு பிரிவில்லாமல் இணைந்திருக்கும் மாணிக்கம் போன்ற சக்தியைச் சுட்டுகிறது.

“என் தன்னைத் தாங்கி ஓங்கும் தனிக்கொடி” — வள்ளலாரைத் தாங்கி, பாதுகாத்து, அவரது ஆன்ம அறிவையும் அருள் நிலையையும் வளரச் செய்கின்ற தனித்த அருட்சக்தி.

“கருணைக் கொடி” என்பது முக்கியமானது. சிற்சத்தியின் அடிப்படை இயல்பு வெறும் ஆற்றல் அல்ல; அது கருணையாகச் செயல்படும் இறை ஆற்றல்.

மொத்தத்தில்: “எல்லாம் வல்ல இறைவனுடன் ஒன்றியிருந்து என்னைத் தாங்கி வளர்க்கும் ஞானமும் கருணையும் நிறைந்த சிவகாம சக்தியே, அருள்வாயாக.”

 

 -------------

நீட்டுக் கொடியே, சன்மார்க்க நீதிக் கொடியே, சிவகீதப் பாட்டுக் கொடியே, இறைவர் வலப் பாகக் கொடியே, பரநாத நாட்டுக் கொடியே, எனை ஈன்ற ஞானக் கொடியே, என் உறவாம் கூட்டுக் கொடியே, சிவகாமக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

எங்கும் விரிந்து உயர்ந்து விளங்கும் அருட்கொடியே! சன்மார்க்க நீதியை உலகில் நிலைநாட்டும் சக்தியே!

“பரநாத நாட்டுக் கொடி” என்பது சாதாரண ஒலி நிலையைக் கடந்த பரநாதம் எனும் உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையோடு தொடர்புடைய தெய்வீக சக்தியைச் சுட்டுகிறது.

“எனை ஈன்ற ஞானக் கொடியே” என்று கூறுவதால், இந்தச் சக்தி வள்ளலாருக்கு ஞானப் பிறப்பை அளித்த தாய் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.

“என் உறவாம் கூட்டுக் கொடி” — வெளியில் வணங்கப்படும் தனிப்பட்ட தெய்வம் மட்டுமல்ல; வள்ளலாரோடு சேர்ந்த, உள்ளுறவாகிய, பிரியாத அருட்சக்தி.

மொத்தத்தில்: “என்னை ஞானத்தில் பிறப்பித்து, என்னோடு உறவாகவும் துணையாகவும் இருந்து, பரநாத நிலைக்கு உயர்த்தும் சிவகாம அருட்சக்தியே, அருள்வாயாக.”

 

--------------------

மாலக் கொடியேன் குற்றம் எல்லாம் மன்னித்து அருளி, மரணம் எனும் சாலக் கொடியை ஒடித்து, எனக்குள் சார்ந்து விளங்கும் தவக் கொடியே,  காலக் கருவைக் கடந்து ஒளிர்ந்து, கருவும் கடந்து வயங்குகின்ற  கோலக் கொடியே, சிவஞானக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

மயக்கம், அறியாமை, குற்றம் முதலியவற்றில் சிக்கியிருந்த என்னுடைய தவறுகள் அனைத்தையும் மன்னித்தாய் என்று வள்ளலார் கூறுகிறார்.

“மரணம் எனும் சாலக் கொடியை ஒடித்து” — மரணம் எனப்படும் மிகக் கொடிய கட்டுப்பாட்டையே அருள் உடைத்தது என்பதைக் குறிக்கிறது.

“எனக்குள் சார்ந்து விளங்கும்” — அருட்சக்தி வெளியில் மட்டும் நிற்காமல் வள்ளலாரின் அகத்தே கலந்து, உள்ளார்ந்த அனுபவமாக விளங்குகிறது.

“காலக் கருவைக் கடந்த...” என்பது காலம், பிறப்பு–இறப்பு, காரண–காரிய அமைப்பு போன்ற கட்டுப்பாடுகளையும் கடந்த அருள் நிலையைக் குறிக்கும் உயர்ந்த மொழியாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

மொத்தத்தில்: “என் குற்றங்களை மன்னித்து, மரணத்தின் ஆட்சியை உடைத்து, எனக்குள்ளே கலந்து, காலத்தின் எல்லைக்கும் அப்பாற்பட்டு விளங்கும் சிவஞான சக்தியே, அருள்வாயாக.”

 

---------------

நாடாக் கொடிய மனம் அடக்கி, நல்ல மனத்தைக் கனிவித்து, பாடாப் பிழையைப் பொறுத்து, எனக்கும் பதம் ஈந்து ஆண்ட பதிக் கொடியே, தேடாக் கரும சித்தி எல்லாம் திகழத் தயவால் தெரிவித்த கோடாக் கொடியே, சிவதருமக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

கட்டுப்பாடின்றி வெளிப்பொருள்களை நாடி அலைந்த மனத்தை அருள் அடக்குகிறது. அந்தக் கடினமான மனத்தை “நல்ல மனமாகக் கனிவிக்கிறது.”

இதில் வள்ளலாரின் ஆன்மீக மாற்றத்தின் முக்கிய நிலை உள்ளது: கொடிய மனம் → அடக்கம் → கனிந்த மனம்.

தான் செய்த எண்ணற்ற பிழைகளையும் அருள் பொறுத்து, தன்னை உயர்ந்த பதம் — அருள் நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றதாகக் கூறுகிறார்.

“கரும சித்தி எல்லாம்” என்பது செயல் ஆற்றலின் சித்திகள் அருளால் வெளிப்படுமாறு செய்தது அந்தச் சிற்சத்தி என்பதை உணர்த்துகிறது.

முக்கியமாக வள்ளலார் “தயவால் தெரிவித்த” என்கிறார். சித்தியின் அடிப்படை தயவு/கருணை என்பதையே இங்கு வலியுறுத்துகிறார்.

மொத்தத்தில்: “என் அடங்காத மனத்தை அடக்கி, அதை அருள் நிறைந்த மனமாக்கி, என் தவறுகளை மன்னித்து, கருமசித்திகளை அருளால் வெளிப்படுத்திய சிவதரும சக்தியே, அருள்வாயாக.”

---------------

மணம் கொள் கொடிப்பூ முதல் நான்கு வகைப் பூ வடிவுள் வயங்குகின்ற வணம் கொள் கொடியே, ஐம்பூவும் மலிய மலர்ந்த வான் கொடியே,  கணம் கொள் யோக சித்தி எல்லாம் காட்டும் கொடியே, கலங்காத குணம் கொள் கொடியே, சிவபோகக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

இங்கு வள்ளலார் மலர் உருவகங்களைப் பயன்படுத்துகிறார். பலவகை மலர்களின் அழகு, மணம், மலர்ச்சி அனைத்திலும் அருட்சக்தியின் வெளிப்பாட்டைக் காண்கிறார்.

“யோக சித்தி எல்லாம் காட்டும் கொடியே” — முந்தைய செய்யுளில் கரும சித்தி; இங்கே யோக சித்தி. அருட்சக்தி வெளிப்புறச் செயலாற்றலை மட்டும் தருவது அல்ல; உயிரை உள்ளார்ந்த யோக வளர்ச்சிக்கும் வழிநடத்துகிறது.

“கலங்காத குணம்” — மாற்றம், குழப்பம், குறை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படாத தூய தெய்வீக இயல்பு.

மொத்தத்தில்: “படைப்பின் பல்வேறு மலர்ச்சிகளிலும் விளங்குகின்ற அருட்சக்தியே, யோக சித்திகளை வெளிப்படுத்தி, கலங்காத சிவபோக நிலையை அருளும் சக்தியே, என்னை அருள்வாயாக.”

 

-----------------------

புலம் கொள் கொடிய மனம் போன போக்கில் போகாது எனை மீட்டு,  நலம் கொள் கருணைச் சன்மார்க்க நாட்டில் விடுத்த நற் கொடியே, வலம் கொள் ஞான சித்தி எல்லாம் வயங்க, விளங்கு மணிமன்றில் குலம் கொள் கொடியே, மெய்ஞ்ஞானக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

“புலம் கொள் மனம்” என்பது புலன்களின் பின்னால் ஓடும் மனம். கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, உடல் ஆகிய புலன்கள் எதை விரும்புகின்றனவோ, அந்தத் திசையில் மனமும் ஓடுகிறது.

அந்த மனம் போன போக்கிலேயே தானும் போகாமல் “எனை மீட்டு” என்று வள்ளலார் கூறுகிறார்.

எங்கே கொண்டு வந்தது? “கருணைச் சன்மார்க்க நாட்டில்” — ஜீவகாருணியம், தயவு, உயிர் ஒருமை, இறை உண்மை ஆகியவை விளங்கும் சுத்த சன்மார்க்க நிலைக்கு.

இங்கே மூன்றாவது சித்தி வருகிறது: செய்யுள் 5 — கரும சித்தி; செய்யுள் 6 — யோக சித்தி; செய்யுள் 7 — ஞான சித்தி.

மொத்தத்தில்: “புலன்களின் பின்னால் ஓடிய என்னை மீட்டு, கருணைச் சன்மார்க்கத்தில் நிலைநிறுத்தி, ஞான சித்திகளை வெளிப்படுத்திய மெய்ஞ்ஞான சக்தியே, அருள்வாயாக.”

 

---------------

வெறிக்கும் சமயக் குழியில் விழ விரைந்தேன் தன்னை, விழாத வகை மறிக்கும் ஒரு பேரறிவு அளித்த வள்ளற் கொடியே, மனக் கொடியைச்செறிக்கும் பெரியர் உளத்து ஓங்கும் தெய்வக் கொடியே, சிவஞானம் குறிக்கும் கொடியே, ஆனந்தக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

இது சன்மார்க்கக் கருத்தில் மிக முக்கியமான செய்யுள்.

“வெறிக்கும் சமயக் குழி” என்பது சமயத்தை முற்றாக மறுப்பது என்று மட்டும் பொருள் கொள்ளக் கூடாது. மனிதனை மற்றவரிடமிருந்து பிரித்து, வெறுப்பு, அகந்தை, “என் சமயம் மட்டுமே உண்மை” என்ற கட்டுப்பாட்டில் விழச் செய்யும் சமயப் பற்றையே இங்கு கடுமையாகச் சுட்டுகிறார்.

அந்தக் குழியில் விழாமல் தடுத்தது “ஒரு பேரறிவு”. அந்த பேரறிவு பிரிவைத் தாண்டி ஒரே இறை உண்மை, உயிர் ஒருமை, கருணை ஆகியவற்றை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது.

“மனக் கொடியைச் செறிக்கும் பெரியர்” — மனத்தின் ஆணவம், ஆசை, மயக்கம் ஆகியவற்றை அடக்கிய ஞானிகளின் உள்ளத்தில் இந்தத் தெய்வீக சக்தி ஓங்கி விளங்குகிறது.

மொத்தத்தில்: “சமயப் பிரிவினை மற்றும் வெறுப்பு எனும் குழியில் விழாமல் என்னைத் தடுத்து, பேரறிவைத் தந்து, சிவஞானத்தை உணர்த்தும் ஆனந்த அருட்சக்தியே, அருள்வாயாக.”

-------------------------

கடுத்த விடர், வன் பயம், கவலை எல்லாம் தவிர்த்து, கருத்துள்ளே
அடுத்த கொடியே, அருள் அமுதம் அளித்து, என் தனை மெய் அருட்கரத்தால் எடுத்த கொடியே, சித்தி எல்லாம் “இந்தா மகனே” என்று எனக்கே கொடுத்த கொடியே, ஆனந்தக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

கடுமையான துன்பம், பெரும் அச்சம், கவலை ஆகியவற்றை அருட்சக்தி நீக்கியதாக வள்ளலார் கூறுகிறார்.

“கருத்துள்ளே அடுத்த கொடியே” — என் உள்ளத்திற்குள் நெருங்கி வந்து கலந்து கொண்ட அருட்சக்தி.

“அருள் அமுதம் அளித்தது” — அருளை வெறும் கருத்தாக அல்லாமல் அனுபவிக்கச் செய்தது.

“மெய் அருட்கரத்தால் எடுத்த கொடியே” என்பது வீழ்ந்த நிலையில் இருந்த உயிரை அருட்கரம் பிடித்து உயர்த்துவது போன்ற தாய் உருவகம்.

“சித்தி எல்லாம் ‘இந்தா மகனே’ என்று எனக்கே கொடுத்த கொடியே” — இங்கு இறை அருளுக்கும் வள்ளலாருக்கும் இடையிலான உறவு தாய்–மகன் உறவாக மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.

மொத்தத்தில்: “என் துன்பம், பயம், கவலை அனைத்தையும் நீக்கி, என் உள்ளே வந்து, அருள் அமுதம் ஊட்டி, ‘மகனே, இவை உனக்கே’ என்று சித்திகளை வழங்கிய அருட்தாயே, அருள்வாயாக.”

-----------------

ஏட்டைத் தவிர்த்து, என் எண்ணம் எல்லாம் எய்த ஒளி தந்து,
யான் வனைந்த பாட்டைப் புனைந்து பரிசு அளித்த பரம ஞானப் பதிக் கொடியே, தேட்டைத் தனிப் பேர் அருட்செங்கோல் செலுத்தும் சுத்த சன்மார்க்கக் கோட்டைக் கொடியே, ஆனந்தக் கொடியே, அடியேற்கு அருளுகவே.

 

பொருள்

இறுதிச் செய்யுளில் வள்ளலார் அருட்சக்தி தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக மாற்றியதைச் சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்.

“என் எண்ணம் எல்லாம் எய்த ஒளி தந்து” — தன் உள்ளக் குறிக்கோள்கள் நிறைவேறவும், அவற்றை உணரத் தேவையான ஞான ஒளி கிடைக்கவும் அருள் செய்தது.

“யான் வனைந்த பாட்டைப் புனைந்து” — தான் பாடிய பாடல்களுக்குக் கூட உண்மையான அழகு, ஞானம், அருட்பொருள் ஆகியவற்றை வழங்கியது இறையருளே என்று வள்ளலார் தன்னைத் தாழ்த்திக் கூறுகிறார்.

“தனிப் பேர் அருட்செங்கோல் செலுத்தும் சுத்த சன்மார்க்கக் கோட்டைக் கொடியே” — சுத்த சன்மார்க்கம் ஒரு பாதுகாப்பான அருள் கோட்டை போலவும், அதன் மீது பறக்கும் கொடியாகச் சிற்சத்தியும் வர்ணிக்கப்படுகின்றன. அந்த அரசாட்சியின் செங்கோல் சாதாரண அதிகாரச் செங்கோல் அல்ல; அருட்செங்கோல் — கருணையின் ஆட்சி.

மொத்தத்தில்: “என் விதிக் கட்டுகளைத் தளர்த்தி, என் எண்ணங்கள் நிறைவேற ஞான ஒளியளித்து, என் பாடல்களுக்குக் கூட அருட்பொருள் தந்து, அருட்செங்கோல் ஆளும் சுத்த சன்மார்க்கக் கோட்டையின் கொடியாக விளங்கும் ஆனந்த சக்தியே, அருள்வாயாக.”

 

பதிகத்தின் மையச் செய்தி

இந்தப் பதிகத்தை ஒரு தொடர்ச்சியான ஆன்மீகப் பயணமாக வாசிக்கலாம்:

சோதி → கருணை → ஞானப் பிறப்பு → மரணத்தை வெல்லுதல் → மன அடக்கம் → கரும சித்தி → யோக சித்தி → ஞான சித்தி → சமயப் பிரிவைக் கடந்த பேரறிவு → உள்ளே கலக்கும் அருள் → அருட்செங்கோல் ஆட்சி.

“சிற்சத்தி” என்பது வள்ளலாரிடம் ஒரு தனி பெண் தெய்வ உருவத்தை மட்டும் குறிக்கிறது என்று சுருக்குவது போதாது. இப்பாடலில் அது அருட்பெருஞ்சோதியின் அறிவு, கருணை, மாற்றும் ஆற்றல், ஞானம், சித்தி, தாய்மை ஆகிய அனைத்தும் செயல்படும் தெய்வீக சக்தி என்ற பரந்த பொருளில் வெளிப்படுகிறது.

                                          திருச்சிற்றம்பைம்